Witaj! Wracam po dłuższej przerwie z tematem, który ostatnio znowu częściej spotykam. Jako że pracuje głównie z kobietami obserwuję co nadmierna kontrola nam kobietom wyrządza. Zjawisko to przejawia się jak zawsze w różnych postaciach. Znam kobiety które od lat nie mogą spać bo ich podświadomość nawet podczas snu nie odpuszcza kontroli. Symptomy z ciała, o których mi opowiedziały to m.in. kołatanie serca tuż przed zaśnięciem 

jak i zły jakościowo sen. Ponadto syndrom restless legs, a w konsekwencji przewracanie się z boku na bok zamiast nocnego odpoczywania.
Inny przypadek: kobieta „nadkontroluje” swoje życie rodzinne w taki sposób, że wszystko jest precyzyjnie zaplanowane i dopięte na ostatni guzik. Jej permanentne bycie w trybie wewnętrznego napięcia to ogromny wydatek energetyczny dla jej ciała. Mimo że spożywa wysokokaloryczne posiłki martwi ją jej niedożywienie (wynik laboratoryjny), brak sił, oraz chroniczne zmęczenie (lekarska diagnoza: chronic fatigue syndrome). 
Nadmierną kontrolę spotykamy również nierzadko u osób z tak zwaną "osobowością lękową". 

W tym przypadku kontrola, na przykład pod postacią natręctw jest pozornym antidotum na lęk, którego to te osoby notorycznie doświadczają. 

Krótkim ale zarazem użytecznym ćwiczeniem, aby dostrzec tą iluzoryczność nadkontroli, żeby nie powiedzieć jej bezużyteczność jest wypisanie 3 ważnych wydarzeń z własnego życia (przy czym pomijamy tutaj sytuacje związane ze śmiercią).
Zapewne stosunkowo szybko dostrzeżesz na kartce pewien wzór: otóż przy każdym z tych 3 wydarzeń życie samodzielnie dokonało pewnej korekty twojego kursu. Mimo że, w momencie kiedy to się wydarzało tego nie chciałaś, mimo że to akurat ci do grafika nie pasowało... I prawdopodobnie zgodzisz się ze mną, że te 3 wydarzenia miały w następstwie bezapelacyjnie coś pozytywnego: jakąś poprawę jakości życia w określonym obszarze. 

Podsumowując: pomimo Twojego wielkiego wysiłku, aby kontrolować wszystko i wszystkich, życie „wkradło się” i dokonało Zmiany, która była w konsekwencji na twój pożytek. 

A więc zachęcam cię teraz: zreflektuj jeszcze raz, czy wkładanie tyle wysiłku w kontrolowanie życia ma tak naprawdę sens. Może już czas na ćwiczenie nowego trybu: trybu zaufania do Siebie i Życia?
Zakończę dobrą wiadomością: jeżeli odnalazłaś się w tym temacie, i jest Ci z tym trudno, nie musisz przez to sama przechodzić. 

Mi też kiedyś ktoś pomógł. 

Także nie wahaj się i nie czekaj. Napisz do mnie. 

Pozdrawiam od serca  Róża, Rosa D.Kuhl